จะทำอย่างไร…เมื่อความจริงเรื่องพระงั่งปรากฏ
เคยคิดกันไหมครับ หากวันหนึ่งมีหลักฐานปรากฏที่มาของพระงั่ง แล้วบังเอิญหลักฐานนั้นไม่ตรงกับความเชื่อของเรา จะทำยังไง
ตัวอย่างเช่น – เราเชื่อว่าพระงั่งหรือไอ้งั่งตาแดง เป็นเครื่องรางของขลังจากเขมร แต่หลักฐานปรากฏชัดเจนว่าเป็นของไทย!!! – เราเชื่อว่าพระงั่งหรือไอ้งั่งตาแดง ปลุกเสกโดยอาจารย์ / ฤาษี / นักพรต / Whatever??? ถ้าหลักฐานปรากฏว่า เป็นของเกจิอาจารย์ ของไทย จะยังไงต่อดี – เราเชื่อว่าพระงั่งพิมพ์ทองแดงเถื่อน มีอายุหลายร้อยปี แล้วถ้าเกิดอายุมันแค่หลักสิบปีล่ะ หืม…โดนมาแพง แค่หลักสิบปีเองเหรอ
อ้าว!!! แล้วไอ้ที่เล่าๆต่อๆกันมานั่นมันยังไงกันฟระ???
ลองถามตัวเองดูครับ เวลาคุณได้รับข้อมูลเรื่องพระงั่ง / ไอ้งั่ง / อีเป๋อ จากแหล่งต่างๆ แล้วคุณคิดยังไง – ฟังแล้วเชื่อเลย ไม่สงสัย – ไม่เชื่อ – เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง อยากพิสูจน์ – เชื่อในอภินิหาร (นิทาน) อยากให้เป็นจริง – ไม่มีความรู้ ยังไงก็ได้ – กูไม่รู้…กูเมา
ไม่ต้องตอบผมครับ ลองไปคิดกันดูเล่นๆ ผมถามให้ฉุกคิด วงการพระงั่งนี้เน้นอภินิหาร ขืนฟังเค้าแล้วเคลิ้ม รับรองโดนแน่ จะโดนมากโดนน้อยแล้วแต่บุญกุศลที่ทำมาครับ ถ้าใช้ดีขนาดนั้น ต้องเรียกว่า ของวิเศษครับ ไม่ใช่เครื่องรางของขลัง
ยิ่งพวกนิยมเซ่นแบบพิเรนทร์ๆ เลือดบ้าง ของเหลวจากที่ต่ำบ้าง ถึงเวลาปรากฏว่าเป็นเครื่องรางของขลังที่พระเกจิปลุกเสก ระวังจะเสื่อมนะครับ (ของไม่เสื่อม ที่เสื่อมคือจิตใจเจ้าของงั่ง)
วันนี้ผมพูดให้คิด วันหน้าอาจมีเอกสารปลากรอบ!!! เฮ้ย…ประกอบ!!! (ถึกโป๊ะ)
สวัสดีมิตรรักแฟนงั่ง
รับซื้องั่งและเป๋อเก่า
แบ่งปันข้อมูลงั่งและเป๋อ
คุณจะไม่พลาดทุกบทความ
ติดตามเราผ่าน Google+
ติดตามเราผ่าน Facebook Fanpage
บันทึก
บันทึก
บันทึก
บันทึก